O nas

W lutym 1945 roku działacze Ruchu Spółdzielczego ma terenie gminy Praszka zaczęli organizować Spółdzielnię. Działali na terenie Przedmościa, Strojca, Kowali, Skotnicy, Wierzbia, Brzezin, Gany, Wygiełdowa i Szyszkowa. Działalność rozpoczęto już w marcu 1945 r. pod nazwą Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” Kowale, z siedzibą w Praszce na wyżej wspomnianym terenie już jako organizacja prawna. Chęć należenia do spółdzielni wyraziło wtedy około tysiąca członków.

Powojenne czasy były bardzo trudne. Brakowało odpowiedniej kadry personalnej, pomieszczeń na działalność, urządzeń wyposażenia technicznego, transportu, itp. Mimo to, dzięki ofiarnej pracy działaczy i personelu sklepowego, działalność Spółdzielni powoli rozwijała się. W grudniu 1948 r. nastąpiła unifikacja – połączenie Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” Kowale z siedzibą w Praszce ze Spółdzielnią Spożywców „Zgoda”, która działała w Praszce. Od 1957 roku również na terenie miasta Praszki działały znów dwa organizmy spółdzielcze: Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” Kowale z siedzibą w Praszce oraz Miejska Spółdzielnia Zaopatrzenia i Zbytu w Praszce. 

W konsekwencji wydarzeń grudniowych 1970 r. nastąpiła modyfikacja strategii polityki rolnej w Polsce, w tym również w stosunku do spółdzielczości. Nastąpiła liberalizacja statutowych przepisów, zaproponowano zorganizowanie spółdzielni o niewielkim stopniu uspołecznienia środków i procesów produkcji.

W 1971 roku, dokładnie 1 stycznia, do Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” zostaje przyłączona Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” w Ożarowie. Włączono kierownictwo i działalność finansowo-księgową do Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Praszce, a na terenie spółdzielni w Ożarowie utworzono bazę handlowo-skupową. W roku 1973 również 1-ego stycznia nastąpiło przyłączenie Miejskiej Spółdzielni Zaopatrzenia i Zbytu w Praszce. W tym czasie Spółdzielnia zatrudniała około 360 pracowników, w tym działalność finansowo-księgowa (wraz z Głównym Księgowym) liczyła 21 osób. Prowadzono różne działalności handlowe (około 60 punktów), skup zboża, nasion, żywca, wełny, włosia, pierza, makulatury, złomu, skór surowych, jaj oraz wszelkiego rodzaju opakowań. Prowadzono również działalność produkcyjno-usługową taką jak gastronomia, masarnia, młyn, piekarnia, usługi RTV, usługi szklarskie, pralnicze, jak również działalność transportową, w tym samochody dostawcze, ciągniki i innego rodzaju urządzenia. Funkcjonował Ośrodek Nowoczesnej Gospodyni z wypożyczalnią naczyń i maglem. Na wsiach powstawały i działały Kluby Rolnika, przy szkołach powstawały Spółdzielnie Uczniowskie (Praszka, Przedmość, Strojec, Kowale, Wierzbie, Gana, Brzeziny), które zostały wyposażone w specjalne „szafosklepy”, przekazane nieodpłatnie przez spółdzielnię. Od 1 lipca 1975 r. z uwagi na nowy podział administracyjny kraju Gminna Spółdzielnia w miejscowości Ożarów została przyłączona do Gminnej Spółdzielni w Mokrsku.

Zasadnicze zmiany w organizacji i działalności spółdzielczości zapoczątkowane zostały w 1989 r. wraz z urynkowieniem gospodarki polskiej. Powstająca konkurencja zmusiła ówczesne władze Spółdzielni do podjęcia niepopularnych decyzji, a mianowicie do ograniczenia swej działalności i wyprzedaży zbędnego majątku. W przełomowym 1996 roku część została sprzedana lub wydzierżawiona, a pozyskane fundusze pozwoliły na modernizację pozostałej jego części. Ówczesna rada nadzorcza podjęła działania idące w kierunku ratowania spółdzielni. Pierwszy krok to powołanie nowych władz Spółdzielni. Został ogłoszony konkurs na stanowisko Prezesa Zarządu a zgłoszenia złożyło pięciu kandydatów. W dniu 12.10.1996 r. odbyło się posiedzenie Rady Nadzorczej z porządkiem posiedzenia „powołanie kandydata na stanowisko Prezesa Zarządu”. W wyniku głosowania na to stanowisko powołano Krystynę Preś, a na Pełnomocników Zarządu Krystynę Istek oraz Grażynę Michnik. Główną Księgową została Bogusława Dytman. Został wdrożony program, który miał na celu zlikwidowanie obciążeń spółdzielni. W wyniku trafnych posunięć, sprzedaży, likwidacji i wydzierżawień udaje się pozyskać także środki na modernizację pozostałego majątku spółdzielni: piekarnię i cukiernię, sieć sklepów a także stację diagnostyki samochodowej. W roku 2012 zakończono budowę i otwarto samoobsługową bezdotykową myjnię samochodową jedyną w okolicy.

Od momentu założenia Spółdzielni minęło ponad 70 lat. Przeszłość pokazała, że wiara w sukces i szukanie korzystnych dla wszystkich rozwiązań to działania budujące jasną i dostatnią przyszłość. Mimo, iż niejednokrotnie Spółdzielnia znajdowała się w trudnej sytuacji, zatrudnieni w niej pracownicy potrafili twórczo uporać się z problemami. Swoje obowiązki wykonywali z dużym zaangażowaniem a każdy pracownik był traktowany jak partner współtworzący sukces i należycie wynagradzany za swa pracę. I tak zostało do dziś. Ciągle podejmujemy nowe wyzwania
i realizujemy pomysły na inwestycje i dalszą modernizację majątku.

Będziemy nadal stać na straży dobrej jakości oraz przystępnej ceny oferowanych przez nas produktów i usług, wciąż wierni tak cennej tradycji…

TROCHĘ HISTORII